Onverwachte bureaucratie

Op 6 januari was het acht jaar geleden dat ik naar Italie verhuisde. Wat een bureaucratie kwam daar bij kijken. Ten eerste in Perugia op de Universiteit voor buitenlanders. Via de universiteit was dat verder geen probleem. Lastiger was vervolgens de verhuizing naar de Bijbelschool in Rome, omdat het officieel niet mogelijk was om in de Bijbelschool te wonen (vraag me niet waarom). Uren heb ik daar in het postkantoor gestaan tussen de Koreanen, Chinezen, Amerikanen en andere mensen van buiten de EU. Als ik dan aan de beurt was, was ik ook zo klaar, want voor EU-burgers was het verder niet zo'n probleem. Ik had een paar handtekeningen van het echtpaar waar ik officieel woonde en daar was de kous mee af.

In 2007 is de wet veranderd en hoeven EU-burgers dat niet meer allemaal te hebben en zijn we vrij om ons te vestigen in het EU-land van onze keuze. Toen ik naar Rovereto verhuisde in 2009 heb ik daar dus eigenlijk nooit meer over nagedacht. Het inschrijven in de gemeente was toen wat lastig omdat er dan naar een werkcontract gevraagd wordt en dat heb ik niet. Uiteindelijk heb ik de inschrijving voor elkaar gekregen omdat ik zelf op internet de informatie had gevonden dat als je kunt aantonen een bepaald minimum bedrag op je rekening te hebben, ze je moeten accepteren. Natuurlijk heb ik dat, want ondanks dat ik geen werkcontract heb, krijg ik wel iedere maand geld binnen via giften. Bij de inschrijving was toen alles voor elkaar en kreeg tevens mijn Italiaansde identiteitskaart (alleen geldig in Italie; heeft niks met staatsburgerschap te maken).

Zo is het jaren goed gegaan, maar vorige week kreeg ik een kaartje in de bus van de gemeente of ik mijn "attestato di soggiorno di regolarità" wilde komen laten zien. Wattuh? Nee, ik had ook geen idee wat dit dan was. Iets als een verblijfsvergunning... Maar eens even gaan informeren. Direct maar wat belastingzegels meegenomen, want als ik een document moest laten maken, dan zouden die er ongetwijfeld op moeten en tevens maar weer uitdraaien van mijn bankrekening. De man met wie ik sprak was zeer verbaasd dat ik al sinds oktober 2009 officieel ingeschreven sta in Rovereto en dat nooit iemand naar dat document heeft gevraagd. Volgens hem is dat document zelfs noodzakelijk om je in te schrijven in de gemeente. Nou ja, het eind van het liedje was dat hij dat document voor me heeft gemaakt. Inderdaad twee belastingzegels à €16,= per stuk en dan nog twee keer €0,52 = totaal €33,04. Jammer dat ze niet nog een paar maanden hebben gewacht met me deze uitnodiging sturen, want vanaf oktober dit jaar zou ik een onbeperkte kunnen aanvragen (na vijf jaar hier ingeschreven te staan).

Wat me volledig onduidelijk blijft is de meerwaarde van dit document... Maar goed, regels zijn regels en daar kunnen we wel tegenin gaan, maar uiteindelijk schieten we daar niks mee op. De enige oplossing is dan weer: betalen en laten gaan...

Denk je éven een vergunninkje aan te vragen...

Van 9 - 20 juli komt hier een team van OM. Hartstikke gaaf natuurlijk en we zijn hard bezig met voorbereidingen. Nou ja, het gaat om de Italiaanse manier, dus eigenlijk weten we nog maar heel weinig van wat het team echt zal komen doen. Daarom was het wachten geblazen voor de aanvraag van vergunningen, want op de aanvraag moet precies staan wat er gedaan zal worden.

En ja, eindelijk kwam er bericht (en dat is maar goed ook, want vergunningen moeten uiterlijk twee weken van tevoren aangevraagd worden en laat het nou zo zijn, dat we over twee weken beginnen...). Ze zullen vooral activiteiten voor kinderen doen, poppenkast en clown enzo. Ik dus vanochtend direct naar het kantoor waar we ook voor de boekentafel altijd de vergunning aanvragen. Aanvraag, twee belastingzegels van 14,62 en dan denk je dat het voor elkaar is... Nee, nee... Poppenkast is een voorstelling, dus dan moet je ook toestemming vragen aan de Provinciale Administratieve Politie. Die dus maar eens even gebeld. Zij willen drie formulieren (met de bijbehorende belastingzegels uiteraard) en wel zo snel mogelijk. Allemaal leuk en aardig, maar dat kantoor zit in Trento... (30 km enkele reis...). Oké, doen we. En dan hopen dat je dàn alles voor elkaar hebt. Nee, nee, als ze muziek gebruiken, ook al is het maar heel zachtjes op de achtergrond, moet je nog een formulier invullen (ja, inderdaad weer met wat van die zegels) om ook daar weer toestemming voor te vragen en om het gemakkelijk te maken, moet dat formulier weer naar een ander kantoor...

Lieve mensen, we willen alleen maar een poppenkastvoorstelling geven en wat leuks doen voor de kinderen. Moet dat dan echt op drie verschillende kantoren, in twee verschillende steden met 12 van die zegels van 14,62? Zo wordt het aanvragen van vergunningen een dagtaak... Kunnen we dat niet wat efficiënter organiseren? :-)

Nog meer bureaucratie

Om het hele gebeuren van de afgelopen maanden moest ik dus een nieuw rijbewijs aanvragen. Veel kantoren van binnen gezien, veel documenten verzameld en veel geld moeten betalen en uiteindelijk dacht ik dat ik alles op orde had. Er kòn gewoon niks meer misgaan. Dacht ik... Ik had mooie nieuwe pasfoto's laten maken, helemaal geschikt voor mijn rijbewijs. Dacht ik... Kom ik vanmiddag weer in het soort van RDW-kantoor, wordt mij gemeld dat de foto's niet geaccepteerd worden, omdat ik mijn bril op heb... Pardon? Ik draag altijd een bril. Dat kan dan wel zo zijn, maar om te rijden is het wegens de geringe afwijking van mijn ogen voor mij niet verplicht om een bril te dragen. Dat betekent dat het verplicht is om een foto te hebben zonder bril... Ik kon mijn oren niet geloven. Dat konden ze toch niet serieus menen? Maar jawel, ze waren wel serieus (nou ja, zij maken de regels niet en konden er dus ook niks aan doen). Vervolgens ben ik heel hard begonnen te lachen, want dit was voor mij weer een super absurd geval :-)

Dus weer terug naar de fotograaf waar ik vorige week ook al twee keer was geweest, omdat het de ene dag niet helemaal lukte met de foto's. Positief punt is dat de fotograaf mijn buurman is en die contactmomenten zijn natuurlijk altijd goed. Hij kon ook zijn oren niet geloven en had dit ook nog nooit eerder gehoord. Maar goed, nieuwe foto's gemaakt (ik herken mezelf niet zonder bril ;-) en uit medeleven hebben ze me korting gegeven. Dat was toch wel aardig! Direct weer teruggegaan met de foto's naar de RDW en het lijkt erop dat het nu wel goedkomt. Over een dag of 15 zou mijn rijbewijs er moeten zijn. "Zou moeten zijn". Eerst zien... Ze vinden vast wel weer iets om me nog weer naar een ander kantoortje te sturen :-)

Logica?

Er wordt wel gezegd dat men aldoende leert en dat oefening kunst baart enzo, maar soms vraag ik me toch echt wel even af of dat zo is... Hoe vaak ben ik nou hier in het ziekenhuis geweest... De hele afdeling cardiologie weet dat ik niet in het Italiaanse zorgsysteem zit en dus verwachtte ik dan ook geen problemen meer. En daar stond ik dan met mijn goede gedrag bij de kassa van het ziekenhuis om het controlebezoek van die ochtend te betalen. "Sorry mevrouw, maar u moet een verwijsbriefje van de huisarts hebben." "Pardon? Ik ben toch al onder behandeling en bovendien de andere keren werd dat ook niet gevraagd. En we hebben die discussie al vaker gevoerd: ik heb geen huisarts hier en ik kan er ook geen hebben, omdat ik geen deel uitmaak van het Italiaanse systeem..." Dame achter de kassa helemaal in de stress. Ik snapte het probleem niet, omdat ik dus andere keren gewoon kon betalen. Toen ik vroeg waarom het nu anders was, antwoordde ze, dat dat kwam door de manier van afspraak maken. De secretaresse van cardiologie had me een afspraak gegeven, maar er niet bij stilgestaan dat ik in een andere categorie val, namelijk die van externe verzekeringen waardoor ik meer betaal dan de Italianen die de kosten (deels) vergoed krijgen van de Italiaanse staat. Voor mij lag de oplossing erg voor de hand: laat mij gewoon het tarief betalen dat ik de andere keren betaald heb. Maar nee, dat is té makkelijk... In de computer stond het anders, dus ze moesten en zouden een of ander bewijs hebben dat ik echt op controle was geweest. Mijn logica zegt dan: "Wat kan jullie dat schelen als ik voor een controle zou willen betalen die ik niet gehad heb..." Ondertussen waren er drie dames in de weer met telefoons, computers, etc. om een oplossing te zoeken voor dit enorm grote, onoverkomelijke probleem (zo relaxt is het leven in Italie dus niet... Als ze voor dit soort dingetjes al zo in de stress schieten...).

Maar goed, op naar cardiologie en daar het probleem weer uitgelegd. Secretaresse, verpleegkundige, cardioloog, allemaal op zoek naar een oplossing. Het advies van de secretaresse was om het gewoon lekker zo te laten en niet te betalen (zijn leuke adviezen :-) Ik kon er ondertussen wel erg om lachen, maar niet iedereen ging daarin mee. Nou ja, slot van het liedje was, dat de cardioloog (die er samen met mij hartelijk om heeft kunnen lachten) een briefje moest schrijven dat ik écht op controle was geweest en op basis daarvan mocht ik dan bij wijze van gunst bij de kassa betalen. Om een of andere reden heb ik wel het tarief betaald dat de Italianen ook betalen en daardoor heb ik dus 25 euro uitgespaard. 

Snap jij het, snap ik het... Ik heb het opgegeven om het te proberen te begrijpen. Ik heb hier wel weer van geleerd dat je hier nooit moet denken dat je door hebt hoe de dingen werken, want het is altijd weer anders :-)

Rijbewijs (wederom)

Gisteren ben ik opnieuw naar dat bureau voor rijbewijzen gegaan. Hard hopend dat het nieuwe tijdelijke document waar ze het vrijdag over hadden gehad, gearriveerd zou zijn, want zondag heb ik de auto dus niet kunnen gebruiken... In alle jaren dat ik mijn rijbewijs heb, heeft nooit iemand ernaar gevraagd, maar dan zou je zien dat juist de dag dat ik gaan rijbewijs zou kunnen overleggen, ik aangehouden zou worden :-)

Maar goed, aangekomen in dat bureau, sloeg ik stijl achterover, want het rijbewijs zelf was zowaar aangekomen! Het enige probleempje is nu nog even dat ze mijn Nederlandse sofinummer erop hebben gedrukt, omdat ze dachten dat dat het rijbewijsnummer was, maar voor de rest is het helemaal in orde en ik mag in ieder geval weer rondcrossen. Als ze willen kunnen ze wel snel ;-)

Het rijbewijs

Eind maart schreef ik al over de rompslomp van het omwisselen van mijn Nederlandse rijbewijs in een Italiaans. Ook zei ik al dat het een zaak zou zijn van lange adem en dat bleek vandaag maar weer... In de eerste week van april ben ik weer naar dat bureau gegaan voor "een medische keuring". Ik zet dit maar tussen aanhalingstekens, want die titel is eigenlijk teveel eer. Ik kwam daar dat kamertje binnen, die arts zat daar met z'n winterjas aan. Hij keek even naar mijn bril, vervolgens vroeg hij me drie lettertjes te lezen van een bord aan de muur en vervolgens mocht ik 50 euro betalen... Men had mij gezegd dat het 35 euro zou zijn, dus even ontstond er verwarring. Bij een normaal B-rijbewijs is het 35 en bij een BE-rijbewijs is het 50, want dat is een "superieur rijbewijs". Die 15 extra euro's heeft hij dus snel verdiend, want hij heeft echt niet meer tijd aan mij besteed dan aan de B-ers.

Maar goed, weer terug naar het loket waar ik verschillende documenten moest tekenen en ik moest de volgende dag terugkomen voor een document dat 30 dagen geldig zou zijn en in die tijd zou dus dan het Italiaanse rijbewijs moeten arriveren. Prima, daar wachten we dan op.

Afgelopen maandag (dag 25) maar eens teruggegaan om te vragen waarom ik nog niks gehoord had. Bleek dat ze vergeten waren om me een bepaald document te laten tekenen... "Oh," zei hij, "ik dacht dat mijn collega je daarover gebeld had..." NIET DUS! Maar goed, hij zou er verder achteraan gaan en dan zou ik later in de week wel weer wat horen.

Vanmorgen (dag 29) weer gegaan en dat "er verder achteraan gaan" was dus heel relatief, want dat ging hij doen toen ik binnenkwam... Slot van het liedje: maandagmiddag krijg ik wederom een tijdelijk document in afwachting van het Italiaanse rijbewijs. Morgen loopt het document af wat ik nu heb en zondag mag ik dus niet rijden! Lekker handig... Nou ja, ik heb hoop dat het op den duur toch goed gaat komen :-)

Nederlands of Italiaans rijbewijs...?

Al een tijdje ben ik aan het proberen om erachter te komen of ik nou wel of niet mijn Nederlandse rijbewijs om moet wisselen voor het Italiaanse. Zoveel mensen, zoveel gedachten, maar uiteindelijk hebben ze me verteld dat er 2 mogelijkheden zijn:
1) ik houd mijn Nederlandse rijbewijs, maar er komt een Italiaanse stempel o.i.d. in om het "weer geldig" te maken.
2) ik ruil binnen een bepaalde tijd mijn Nederlandse rijbewijs om voor een Italiaanse.
Die 2e optie leek me heel plausibel en de eerste leek me een beetje raar. Maar eens in Nederland bij de RDW nagevraagd wat men in Nederland van die optie vindt. Het antwoord was heel kort eigenlijk: Op die manier zou mijn rijbewijs niet meer geldig zijn in Nederland. Handig ja, dat ze zulke opties aanbieden en er vervolgens niet bijzeggen dat er dan wel wat beperkingen zijn... (want dan zou mijn rijbewijs dus echt alleen maar in Italie geldig zijn!!! Foutje, bedankt...). Dan maar omwisselen. Maar dat gaat natuurlijk ook zomaar niet. Daarvoor moet eerst nog weer een medische keuring uitgevoerd worden, een hele stapel papieren ingevuld, een Italiaanse identiteitskaart aanvragen, omdat de Nederlandse pas daar niet voldoende voor is, etc. Gelukkig ben ik lang genoeg in Italie inmiddels om me daar niet meer druk om te maken. Uiteindelijk komt het altijd wel goed op een of andere manier :-)

De belastingdienst

Een van de grote vragen als je in het buitenland gaat wonen is: Moet ik belasting betalen en zo ja, waar? Als je een officieel werkcontract o.i.d. hebt, is de eerste vraag al gauw beantwoord, want dan moet je uiteraard belasting betalen. Anders is het met ons zendelingen die niet officieel onder contract staan... Maar de belastingdienst zal toch wel weten hoe dat in elkaar zit...?

Eerst maar eens met de Nederlandse belastingdienst gebeld. Na mijn verhaal aangehoord te hebben, zeiden zij wat ik ook al vermoedde, namelijk dat ik in ieder geval in Nederland geen belasting hoef te betalen, omdat ik geen Nederlands adres heb en niet voor een Nederlands bedrijf werk. Een telefoontje loste dus een deel van het probleem op.

Maar ja, dan bleef er nog wel het punt "Italie". Eens wat rondgevraagd en vaak kreeg ik de reactie dat ik het maar gewoon moest laten rusten, omdat er in Italie tenslotte heel veel mensen zijn die geen belasting betalen en dat wel zouden moeten. Dat is voor mij geen reden om het niet te doen als het wel zou moeten, want ik wil graag de dingen op legale manier doen. Goed, ik zit er uiteraard niet op te wachten om belasting te moeten betalen, maar als ik belastingplichtig ben, wil ik aan die plicht voldoen.

Dan maar eens een bezoekje brengen aan de Italiaanse belastingdienst (of in ieder geval iets wat daarop lijkt). Wachttijd was tamelijk lang, want voor de verandering werd er weer eens gestaakt. Maar goed, geduld is een schone zaak en zodoende heb ik uiteindelijk iemand te pakken gekregen die mij, naar ik hoopte, uitsluitsel zou kunnen geven. Ik heb mijn verhaal gedaan en keek de belastingdienstpersoon vol verwachting aan... Haar antwoord was: "Ik heb echt geen idee." Hé, dat was onverwacht! Zij dénkt overigens dat ik niet hoef te betalen, omdat mijn werk onder vrijwilligerswerk zou vallen of misschien in dezelfde categorie als van de priesters (hahaha :-), maar zeker was ze dus echt niet. Haar verdere reactie was: "Maar voor ze erachter komen dat je belasting zou moeten betalen, ben je ook alweer een paar jaar verder." Ja, dat kan wel zo wezen, maar ik wil niet een dikke belastingaanslag krijgen over een paar jaar... "Ach," zei ze, "zolang Berlusconi er is, zal dat niet zo'n vaart lopen."

Nou ja, eind van het liedje is, dat ik nu het provinciebestuur moet schrijven om de situatie uit te leggen en te vragen of ik uiteindelijk moet betalen of niet. We halen nog maar eens een keer diep adem en gaan dan verder met deze bureaucratische zoektocht. Iemand zal het antwoord toch wel weten? :-)

Italiaanse nummerborden!

Toen ik in januari terugging naar Italie, ben ik met de auto van opa gekomen, die hij aan mij heeft geschonken. Omdat ik geen Nederlands adres heb, kan ik niet een auto met Nederlandse nummerborden e.d. op mijn naam hebben staan en zodoende, moest ik voor vertrek uit Nederland naar de Rijksdienst Wegverkeer (RDW) om de auto officieel uit te voeren. Daar kreeg ik vervolgens exportnummerborden die 14 dagen geldig waren, zodat ik de auto naar Italie zou kunnen brengen. Nog even een verzekering regelen uiteraard en dat kon dan natuurlijk juist weer niet bij de ANWB in Heerenveen, dus moest ik tussendoor nog even naar Drachten ("gewone" autoverzekeringen verzekeren niet voor twee weken).
Dat was dus stap 1.

Zonder problemen ben ik met de auto in Italie gekomen. Daar was het zaak om zo snel mogelijk de officiele inschrijving van de auto te regelen, omdat ik na die 14 dagen na uitvoer de auto dus van de openbare weg af moest halen. Naar de Italiaanse RDW. Allemaal heel vriendelijk en ze hebben me uitgelegd welke documenten ik allemaal nodig had. O.a. een document van Citroen Italia dat deze auto echt een Citroen is met alle technische gegevens e.d. erbij. Die aanvraag duurt dan 4 weken... Nou ja, geduld is een schone zaak en ondertussen kon ik de documenten die ik uit Nederland mee had genomen vertalen, want die documenten waren alleen maar in het Nederlands, Engels, Duits en Frans, dus dan is het toch logisch dat ik ze even in het Italiaans moet vertalen... (NOT!!!). Vervolgens met die vertalingen naar een kantonrechter die ze goed moest keuren. In de praktijk komt dat neer op een paar stempeltjes om het officieel te maken (en natuurlijk de kosten die daarbij komen). Ik moest vervolgens officieel zweren dat ik de documenten juist vertaald had...
Dat was dan stap 2 (met allemaal substapjes).

Vervolgens met een dikke stapel papieren weer terug naar de Italiaanse RDW. Op de papieren moest eigenlijk ook een factuurdatum en contractdatum komen te staan, maar omdat opa mij die auto gegeven heeft, had ik dat niet. Wel had ik een verklaring van opa dat hij mij die auto gegeven heeft. Vervolgens alle papieren daar ingeleverd voor controle en ik moest me in hetzelfde gebouw melden bij een loket die me alles zou geven voor de betalingen die ik nog moest doen. Ook gaven ze me nog een formulier om in te vullen. Daar ontstond toen een klein probleempje. De "verkoper" moest namelijk dat formulier tekenen. Dat zou dan opa zijn, want hij was de vorige eigenaar, maar op 31 januari is opa helaas overleden...
Niemand bij de RDW wist eigenlijk hoe dat "probleem" op te lossen. Dan maar naar de instantie waar de auto uiteindelijk ingeschreven moet worden (PRA, geen idee eigenlijk waar die afkorting voor staat). Daar dus maar heen gegaan en gevraagd wat ik moest doen. Ondertussen biddend dat er een oplossing zou komen, want als de auto uiteindelijk als erfenis zou worden gaan gezien, zouden er nog best wat bureaucratische gevolgen bij kunnen komen. De PRA zei echter: "Laat maar iemand tekenen, dat controleren we toch nooit." Prijs de Heer!
Dat was stap 3.

En dan maar afwachten of bij controle door de RDW echt alle papieren in orde zouden zijn. En ja, toen kreeg ik een telefoontje dat het allemaal in orde is. Gisteren ben ik dus wederom bij de RDW geweest en heb ik het kentekenbewijs en de nummerborden gekregen!
Dat was stap 4.

Dan natuurlijk achter een verzekering aan. Gelukkig heb ik daar hulp bij gehad van iemand van de kerk, die me op de meest voordelige verzekering heeft gewezen. Blijft een dure business, omdat ik nog nooit een autoverzekering heb gehad (jaja, dit is mijn eerste autootje :-) en dus geen schadevrije jaren kan aanvoeren. Een dezer dagen krijg ik de verzekeringsbescheiden en kan ik dus weer de weg op!
Stap 5a

En stap 5b is dan natuurlijk om de belasting te betalen. Dat ging gelukkig vanochtend helemaal zonder problemen. Ik kan de auto dus bijna weer gebruiken en dat is geweldig, want 3 of 4 avonden in de week moet ik naar Trento voor vergaderingen en bijeenkomsten en zonder auto kan ik daarna dan niet maar naar huis. Ik voel met gezegend met mijn mooi autootje en prijs de Heer dat de bureaucratische stappen geen problemen hebben opgeleverd!

Ik moet de nummerborden nog even op de auto laten zetten en als dat gebeurd is, zal ik een foto hier op mijn blog zetten (ik moet wel zeggen, dat ik de gele Nederlandse nummerborden wel mooier vind!).