Twee auto's en een scooter...

In de afgelopen jaren heb ik de verschillende gezondheidszorginstanties in Rovereto leren kennen en dus werd het hoog tijd voor een nieuwe categorie. Vandaag heb ik het politiebureau leren kennen! Nee, nee, nee, ik ben niet opgepakt en ik heb niks fout gedaan, maar mijn autootje is, ondanks dat hij geparkeerd stond, deel geworden van een ongeluk.

Rond de klok van 15:30 ging de deurbel. Wie zal dat zijn? Bezoek? Gezellig! In de wereld van vandaag kun je niet de deur zomaar openen, dus via de intercom (of hoe heet zoiets) gevraagd wie er voor de deur stond. Het antwoord: "Carabinieri." Moeilijk te beschrijven wat er op dat moment door me heen ging. Ik wist niet zo goed wat ik moest denken en dus schoot er van alles door me heen. Ik ken verschillende jongens van het politiekorps en er kwam zelfs even in me op dat het een grap zou zijn ofzo (wel een nare dan), maar aangezien ik op de eerste verdieping woon, duurde het niet zo lang voor de carabiniere voor me stond. "Ach," zei hij, "ik vreesde al dat jij het was." Ik had deze jongeman een paar weken terug ontmoet op het voetbalveld. Hij deelde me mee dat mijn autootje betrokken was bij een ongeluk. Opnieuw ging er van alles door me heen, want ik had uiteraard geen idee hoe erg mijn auto er aan toe was (ja erg hè, ik dacht niet aan eventuele gewonden, maar alleen aan mijn auto...). Uiteraard kon ik de autopapieren van de stress prompt niet vinden en toen was ik de sleutels ook nog kwijt (alles lag op de normale plek, maar de adrenaline gierde door m'n lijf).

En daar liep ik met een carabiniere over straat op weg naar de 'plaats des onheils'. Daar stonden ze te wachten op mijn autosleutel om hem een stukje te kunnen verzetten en te kijken hoe groot mijn schade was. Een andere auto hing tegen de mijne aan, half op de stoep en met een scooter tussen de voorwielen. De bestuurder van de scooter is naar het ziekenhuis gebracht, maar naar het leek was hij niet gewond verder. Na het verplaatsen van mijn auto zeiden de carabinieri dat ze meer schade hadden verwacht en inderdaad valt het best wel mee. Het lijkt dat het alleen gaat om deuken en krassen. Ik heb hem gewoon naar een andere parkeerplaats kunnen rijden. De andere auto zat geen beweging meer in en is afgevoerd door een takelwagen, evenals de scooter.

De scooter schijnt de auto rechts in te hebben gehaald, terwijl de auto de richtingaanwijzer naar rechts uit had om te parkeren NAAST mijn auto. Het resultaat was duidelijk. Scooter onder de auto en auto vervolgens geparkeerd TEGEN de mijne en op de stoeprand.

Het meisje wat de auto had bestuurd stond te trillen op haar benen en zei tegen me: "Ik heb het niet met opzet gedaan hoor." Arme ziel, uiteraard geloof ik dat direct! Vervolgens mee naar het bureau om verbaal op te maken enzo en ze moesten kopieën  hebben van al mijn documenten. Nu is het aan de verzekering van de scooter en van de auto om uit te gaan maken wie er schuld heeft en wie er dus voor mijn schade gaat betalen.

Nu weet ik dus ook hoe het politiebureau eruit ziet en hoe het daar werkt, maar eerlijk gezegd, vind ik het leuker om die jongens op het voetbalveld tegen te komen! :-)

Luchtvervuiling

Iets wat ik in Nederland nooit gezien heb, maar wat hier vrij normaal schijnt te zijn, is de "antiluchtvervuilingsmaatregel". Van 15 februari - 31 maart mogen auto's met bepaalde typen motoren niet rijden tijdens vastgestelde tijden. Dit om de luchtvervuiling tegen te gaan. Of het echt veel zin heeft, vraag ik me af, want er is een legio aan uitzonderingen op deze regel. Uiteraard het openbaar vervoer wat gewoon wel mag rijden, bezorgdiensten, taxi's, etc. Een andere uitzondering op de regel is als je minstens drie mensen in de auto hebt. Daar worden mensen heel creatief van, want mensen schijnen plotseling overal passagiers vandaan te halen: opa's, oma's, buren, etc. Wat ik ook heb gehoord, maar ik weet niet of het waar is, is dat er poppen verkocht worden ten grote van echte mensen, die dan vervolgens rond worden gereden. Haha, ik zie me al met twee van die poppen rondrijden. Mijn auto is nog nieuw genoeg dat ik nog niet onder de beperkingen val op dit moment, maar in de toekomst ga ik toch echt niet met twee poppen rijden hoor. Als je wordt aangehouden terwijl je dus eigenlijk niet mag rijden, is de boete erg hoog...

Wat wel lastig is, is dat verschillende gemeenten ook verschillende tijden hebben met deze antiluchtvervuilingsregel. Als iemand in Rovereto al wel weer mag rijden, kan het zijn, dat hij in Trento niet mag rijden of andersom. Is dus een kwestie van goed organiseren :-)

Maar of het echt nut heeft? Ik woon hier aan een doorgaande weg in Rovereto en het is echt niet minder druk dan voor de maatregel inging.

En als ik heel diep adem, heb ik ook echt niet het idee dat ik schonere lucht inadem :-)

Mijn auto!

Zoals al eerder geschreven, is het uiteindelijk helemaal goedgekomen met het aanvragen van Italiaanse nummerborden e.d. Ik kan het niet laten om toch even foto's neer te zetten :-)

Nou, dit is 'm dus! Wel even wennen aan die witte nummerborden!

Om aan te tonen dat het toch echt om de auto van opa gaat ook een foto van de achterkant. Stickers van Limburg :-)

Italiaanse nummerborden!

Toen ik in januari terugging naar Italie, ben ik met de auto van opa gekomen, die hij aan mij heeft geschonken. Omdat ik geen Nederlands adres heb, kan ik niet een auto met Nederlandse nummerborden e.d. op mijn naam hebben staan en zodoende, moest ik voor vertrek uit Nederland naar de Rijksdienst Wegverkeer (RDW) om de auto officieel uit te voeren. Daar kreeg ik vervolgens exportnummerborden die 14 dagen geldig waren, zodat ik de auto naar Italie zou kunnen brengen. Nog even een verzekering regelen uiteraard en dat kon dan natuurlijk juist weer niet bij de ANWB in Heerenveen, dus moest ik tussendoor nog even naar Drachten ("gewone" autoverzekeringen verzekeren niet voor twee weken).
Dat was dus stap 1.

Zonder problemen ben ik met de auto in Italie gekomen. Daar was het zaak om zo snel mogelijk de officiele inschrijving van de auto te regelen, omdat ik na die 14 dagen na uitvoer de auto dus van de openbare weg af moest halen. Naar de Italiaanse RDW. Allemaal heel vriendelijk en ze hebben me uitgelegd welke documenten ik allemaal nodig had. O.a. een document van Citroen Italia dat deze auto echt een Citroen is met alle technische gegevens e.d. erbij. Die aanvraag duurt dan 4 weken... Nou ja, geduld is een schone zaak en ondertussen kon ik de documenten die ik uit Nederland mee had genomen vertalen, want die documenten waren alleen maar in het Nederlands, Engels, Duits en Frans, dus dan is het toch logisch dat ik ze even in het Italiaans moet vertalen... (NOT!!!). Vervolgens met die vertalingen naar een kantonrechter die ze goed moest keuren. In de praktijk komt dat neer op een paar stempeltjes om het officieel te maken (en natuurlijk de kosten die daarbij komen). Ik moest vervolgens officieel zweren dat ik de documenten juist vertaald had...
Dat was dan stap 2 (met allemaal substapjes).

Vervolgens met een dikke stapel papieren weer terug naar de Italiaanse RDW. Op de papieren moest eigenlijk ook een factuurdatum en contractdatum komen te staan, maar omdat opa mij die auto gegeven heeft, had ik dat niet. Wel had ik een verklaring van opa dat hij mij die auto gegeven heeft. Vervolgens alle papieren daar ingeleverd voor controle en ik moest me in hetzelfde gebouw melden bij een loket die me alles zou geven voor de betalingen die ik nog moest doen. Ook gaven ze me nog een formulier om in te vullen. Daar ontstond toen een klein probleempje. De "verkoper" moest namelijk dat formulier tekenen. Dat zou dan opa zijn, want hij was de vorige eigenaar, maar op 31 januari is opa helaas overleden...
Niemand bij de RDW wist eigenlijk hoe dat "probleem" op te lossen. Dan maar naar de instantie waar de auto uiteindelijk ingeschreven moet worden (PRA, geen idee eigenlijk waar die afkorting voor staat). Daar dus maar heen gegaan en gevraagd wat ik moest doen. Ondertussen biddend dat er een oplossing zou komen, want als de auto uiteindelijk als erfenis zou worden gaan gezien, zouden er nog best wat bureaucratische gevolgen bij kunnen komen. De PRA zei echter: "Laat maar iemand tekenen, dat controleren we toch nooit." Prijs de Heer!
Dat was stap 3.

En dan maar afwachten of bij controle door de RDW echt alle papieren in orde zouden zijn. En ja, toen kreeg ik een telefoontje dat het allemaal in orde is. Gisteren ben ik dus wederom bij de RDW geweest en heb ik het kentekenbewijs en de nummerborden gekregen!
Dat was stap 4.

Dan natuurlijk achter een verzekering aan. Gelukkig heb ik daar hulp bij gehad van iemand van de kerk, die me op de meest voordelige verzekering heeft gewezen. Blijft een dure business, omdat ik nog nooit een autoverzekering heb gehad (jaja, dit is mijn eerste autootje :-) en dus geen schadevrije jaren kan aanvoeren. Een dezer dagen krijg ik de verzekeringsbescheiden en kan ik dus weer de weg op!
Stap 5a

En stap 5b is dan natuurlijk om de belasting te betalen. Dat ging gelukkig vanochtend helemaal zonder problemen. Ik kan de auto dus bijna weer gebruiken en dat is geweldig, want 3 of 4 avonden in de week moet ik naar Trento voor vergaderingen en bijeenkomsten en zonder auto kan ik daarna dan niet maar naar huis. Ik voel met gezegend met mijn mooi autootje en prijs de Heer dat de bureaucratische stappen geen problemen hebben opgeleverd!

Ik moet de nummerborden nog even op de auto laten zetten en als dat gebeurd is, zal ik een foto hier op mijn blog zetten (ik moet wel zeggen, dat ik de gele Nederlandse nummerborden wel mooier vind!).