Het ziekenhuis in Rovereto

Nog maar weer eens een verhaaltje over de gezondheidszorg hier :-) Afgelopen donderdag ben ik hier in Rovereto naar het ziekenhuis geweest op controle. Het ziekenhuis bestaat uit een oud en een nieuw gedeelte. Ik kwam in het oude gedeelte binnen en moest naar het nieuwe deel om het kantoor te bereiken om het het bezoek aan de cardioloog te betalen. Daarvoor kwam ik door een hele lange gang en die gang was 1,90m hoog! Met mijn 1,85m kon ik er nog net wel rechtop door, maar het was toch niet zo'n prettige ervaring. Je zou er spontaan claustrofobie van krijgen...! :-) Ik zou nog een foto maken, maar dat ben ik even vergeten. Volgende keer moet ik dat echt even doen! Gewoon echt Italiaanse hoogte ;-)

Doordat ik dus geen Italiaans gezondheidszorgpasje heb, moet ik betalen voor elk bezoek. Mijn verzekering betaalt later wel weer terug, dus dat is wel mooi en een voordeel is, dat de artsen veel vriendelijker zijn en meer tijd nemen. Ik had om 16:30 een afspraak, maar ik was er al om 15:50. Ik mocht direct naar binnen en ik ging om 17:10 weer weg! Hij nam gewoon alle tijd. Ze verdienen meer aan patiënten zoals ik die dus voor alles moeten betalen en die willen ze dus graag te vriend houden :-)

                       Het ziekenhuis van Rovereto.

De Italiaanse gezondheidszorg

Vorige week wilde ik een afspraak maken met een cardioloog voor controle hier in Rovereto. Ik verwachtte hierbij geen problemen, want ik heb tenslotte de ontslagbrief van het ziekenhuis van Rome. Er is een speciaal telefoonnummer, een afsprakenlijn als het ware. Daarmee ben ik begonnen, maar ik snapte niet helemaal hoe dat allemaal werkte, dus ik besloot om maar gewoon naar het kantoor toe te gaan: Centro Unico di Prenotazione (CUP). En daar gingen we dan. In datzelfde gebouw zit de instantie waar je pasjes voor de gezondheidszorg aan kunt vragen. Zonder zo'n pasje kun je ook geen huisarts krijgen. Omdat er bij het CUP een lange rij stond, ben ik gaan proberen om zo'n pasje te bemachtigen. Maar helaas, ik heb geen werkcontract dus kunnen ze dat niet geven... Zoals gezegd is de vervelende consequentie dan dat ik dus ook geen huisarts heb en voor ieder probleempje of voor recepten voor medicijnen naar de Eerste Hulp van het ziekenhuis zou moeten...

Duidelijk. Toen maar in de rij bij de CUP, want die afspraak was toch wel belangrijk. Eindelijk was ik aan de beurt. De eerste vraag die ze stelden was of ik een briefje van de huisarts had, want de ontslagbrief was eigenlijk niet genoeg... Ik zei dat ik geen huisarts heb en dat vonden ze wel heel raar, omdat ik toch al 4 1/2 jaar in Italië woon. Toen ik zei dat ik geen zorgpasje heb, zeiden ze dat ik daar dan toch echt achteraan moest en toen ik zei dat ik dat niet krijg, trokken ze een moeilijk gezicht en zeiden dat ik dan ook geen afspraak met de cardioloog kon maken. Wat? Waar slaat dat nou weer op...! Net alsof ik voor de lol die afspraak wil maken... Vervolgens werd ik rondgesleept door dat gebouw heen om met verschillende mensen te spreken en het was allemaal moeilijk moeilijk. Uiteindelijk was de conclusie dat ik wel een afspraak kan maken, maar dat ik contant moet betalen van tevoren. Met het bonnetje (zoals dat ook in bars gewoonte is hier ;-) kan ik dan naar die arts. Nou ja, prima, de verzekering betaalt het achteraf wel terug.

De laatste stap was vervolgens dat ze me een lijst liet zien met de namen van de specialisten met hun tarieven. Dat vind ik ook weer zoiets raars... Nou ja, in Rome hadden ze me al een naam gegeven van de specialist hier, dus ik wist wie ik moest kiezen, maar anders had ik me toch wel afgevraagd of de artsen met een hoger tarief beter zijn :-) De arts naar wie ik toega, was zeker niet de duurste, dus zou dat betekenen dat het dan ook niet zo'n goede is? Vast niet :-) Maar goed, uiteindelijk heb ik dus een afspraak en nu weet ik ook een beetje meer over hoe de Italiaanse gezondheidszorg werkt.

En toen was de vakantie weer voorbij...!

Na vijf weken Nederland waar ik heerlijk tijd met familie en vrienden heb kunnen doorbrengen en een week in Denemarken waar ik een orienteringswedstrijd heb gelopen, was het op 2 september weer tijd om terug te gaan naar Italië. Door de ontspannende tijd die ik gehad had, was ik er ook wel weer klaar voor en zo ga ik vol energie het nieuwe seizoen in! Dat betekent ook dat ik vanaf nu weer wekelijks een nieuw bericht op deze blog zal plaatsen :-)

Dingen gaan niet altijd zoals je verwacht...

Het is al een maand geleden dat ik voor de laatste keer geschreven heb... En wat is er veel gebeurd...! Op 17 juni ben ik naar Rome vertrokken om daar kinderkampen te gaan leiden. Het liep allemaal wat anders, want in plaats van de kinderkampen te leiden, heb ik 8 dagen in het ziekenhuis gelegen. Gelukkig lijkt alles aardig in orde :-) Dit maakte maar weer eens duidelijk hoe wij alles kunnen plannen, maar de dingen uiteindelijk heel erg anders kunnen lopen, want deze ziekenhuisopname was wel het laatste wat ik verwacht had van mijn 4 weken in Rome...!

Wel heb ik weer heel duidelijk mogen zien hoe trouw God is. In alle situaties regeert Hij! Ik wil niet beweren dat het makkelijk is geweest, maar ik heb wel heel duidelijk de rust en vrede van de Heer mogen ervaren. Op die manier heb ik ook mogen getuigen naar de verpleegkundigen van zowel het ziekenhuis van Frascati als van Rome. Zij verbaasden zich erover dat ik 95% van de tijd lag te glimlachen. Een ander punt wat een enorme getuigenis is geweest, is de kerk van Finocchio. Vele broeders en zusters zijn me komen opzoeken en omdat ik niet (meer) in Rome woon, vonden de verpleegkundigen dat toch ook wel heel bijzonder. Ja, het is fijn om een grote familie te hebben :-)

In die week heb ik veel geleerd en uiteindelijk heeft het geheel mijn leven verrijkt. Prijs de Heer!

WK-voetbal

Deze tijd kun je niet om het WK-voetbal heen. Uiteraard ben ik voor Nederland, maar ook voor Italie :-) Gistermiddag was de eerste wedstrijd van Nederland die ik door verschillende verplichtingen helaas niet heb kunnen zien, maar de wedstrijd van Italie gisteravond tegen Paraguay, heb ik met wat vrienden kunnen kijken. Uiteindelijk werd het gelijk, maar aan ons heeft het niet gelegen zoals je ziet op de foto's, wij waren er helemaal klaar voor :-)

Wat een vreugde!

Afgelopen zondag was het groot feest in de kerk van Trento, want er werden 7 mensen gedoopt! Super om hun getuigenissen te mogen horen over hoe de Here hen tot zich geroepen heeft!

Er waren veel buitenkerkelijke gasten en ook zij hebben erg genoten van de dienst. Laten we bidden dat de Heer ook hun harten zal aanraken!

Na de dienst werd het feest voortgezet in een park net buiten Trento om daar samen te eten en samen te zijn. Wat is het toch heerlijk om deel uit te maken van Gods familie en zoveel broers en zussen te hebben!

Distributie "Book of Hope" en jongerenavond 6 juni

Op zaterdagochtend 29 mei stonden we met een groepje van 6 personen 's ochtends om 7:30 (scholen beginnen om 7:50!)  bij twee middelbare scholen hier in Rovereto om "The book of Hope" uit te delen. Dit is een tijdschrift speciaal voor jongeren waarin het evangelie op een "jonge manier" uitgelegd wordt en aandacht wordt besteed aan zaken waar jongeren mee bezig zijn. Ook zat er een uitnodiging in voor een speciaal georganiseerde avond op 6 juni door de jongeren van de kerk hier. Mooi was het om te zien dat de jongeren eigenlijk meteen aan het lezen gingen. Soms werd er dan wat gelachen, maar ze lazen toch door!

In totaal hebben we zo'n 800 tijdschriften en uitnodigingen uitgedeeld. Laten we bidden dat deze tijdschriften echt gelezen gaan worden en verschil zullen mogen maken in het leven van velen!

Gisteren was dan de jongerenavond. Muziek, film, dans, jongleren, tafelvoetbal, pingpong, een versnapering, etc. We hadden dus zo'n 800 uitnodigingen uitgedeeld, maar we hadden geen idee wat we ervan moesten verwachten en eigenlijk verwachtten we niet zoveel (is dat kleingelovig of reeel?) Uiteindelijk zijn er vier jongeren gekomen. Het bleek wel weer dat persoonlijk uitnodigen beter werkt dan met een uitnodiging in een tijdschrift, want alle vier zijn ze met iemand van onze groep meegekomen. Uiteraard hadden we op een veel groter publiek gehoopt, maar uiteindelijk is het een geslaagde avond geworden!

Voor mijzelf was het vooral geslaagd, omdat een van de vier gasten heeft aangegeven graag naar de kerk te willen komen. Bid voor deze jongeman (Matteo).