Telefoonterreur

Tring, tring, tring... Oh, de telefoon! Toen ik nog bij mijn ouders woonde, vond ik het erg leuk om de telefoon op te nemen. Ik was namelijk altijd nieuwsgierig wie er belde :-) Dat is hier in Rovereto momenteel wel anders... Negen van de tien keer gaat het zo:

Ik: "Pronto."
Zij: "Spreek ik met mevrouw Bikker?"
Ik: "Ja" (zìj hebben mìj gebeld, dus dan is dit toch een beetje onnodige vraag)
Zij: "Met Emanuela." "Met Giulia" "Met Angela" (en weet ik veel wie er nog meer gebeld heeft). " Van bedrijf A. Voor u als trouwe klant..."
Ik denk: "Ik? Trouwe klant?"
Zij: "We hebben nu een geweldige aanbieding voor u" Blablablabla.

De eerste keer dat ze belden, heb ik het verhaal aangehoord (ze zijn er overigens op getraind om zo snel mogelijk hun verhaal af te draaien, want ze weten dat er vroeg of laat een afwijzing komt) en heel beleefd gezegd dat ik geen interesse had.

Paar uur later weer telefoon. Weer hetzelfde bedrijf. Ik geef aan dat ik dus net al gebeld was en niet zoveel zin heb om er weer op in te gaan. "Maar mevrouw, waaròm heeft u dan geweigerd. U bent een dief van uw eigen portemonnee." "Stuur me dan de offerte maar op, dan lees ik hem rustig door en dàn geef ik antwoord." "Nee mevrouw, dat kunnen we niet doen." "Laat dan maar zitten."

Zo werd ik iedere dag wel een keer gebeld en ik vind dat ik toch steeds nog wel heel beleefd bleef. Vervolgens hadden ze het kennelijk begrepen en werd ik even niet meer gebeld.

Een paar dagen geleden begon het weer. Zucht. STRESS! "Mevrouw, u als trouwe klant van ons bedrijf..." Weer het verhaal aangehoord (was overigens weer een ander verhaal) en weer vriendelijk gezegd dat ik geen belangstelling heb.

Paar uur later weer telefoon. Weer hetzelfde bedrijf. Nog steeds heel vriendelijk heb ik aangegeven geen belangstelling te hebben en dat ik dat een paar uur eerder ook al aan haar collega had gemeld. "Sorry mevrouw, sorry, sorry..., maar waaròm heeft u dan geen belangstelling?" Uiteindelijk vond ze me kennelijk niet meer lief, want ze gooide de hoorn op de haak.

Wie schetst mijn verbazing dat ik een aantal uur later wéér, voor de derde keer die dag, gebeld werd door hetzelfde bedrijf, over dezelfde kwestie. Toen werd ik toch wel even heel erg geïrriteerd. Het meisje heeft weer duizenden excuses gemaakt en nogmaals gevraagd waarom ik er niet op in wilde gaan. Is dat echt zo moeilijk om te begrijpen?

Zij willen dat ik hen telefoonnummers van vrienden geef, zodat ze die ook kunnen gaan bellen en dan krijg ik vervolgens een paar euro korting op mijn volgende rekening. Ik ga echt mijn vrienden niet blootstellen aan dit telefoonterreur!

Lief bedrijf A, jullie geven aan dat ik een trouwe klant ben, maar als jullie doorgaan met deze agressieve en irritante manier van marketing, dan raken jullie deze trouwe klant toch spoedig kwijt. Is dat het doel van jullie actie?

BEDANKT ALLEMAAL!

Op 22 oktober gingen vele helden op stap voor de ECM-StepRace! Mijn helden waren (en zijn nog steeds ;-) Rob, Harreld, Jonathan en Jiska. Zij hebben tot "spierpijns toe" gestept en dat heeft uiteindelijk een heel mooi eindbedrag opgeleverd! Hierdoor is een stukje van het begrotingsgat gevuld en daar ben ik natuurlijk heel blij om!

Dus... Nogmaals dank aan de steppers, helpers, sponsoren en iedereen die maar betrokken was om voor vele zendingswerkers in Europa wat extra geld bij elkaar te brengen!

(De foto's van deze presentatie heb ik uiteraard niet zelf gemaakt, maar komen van Rose! Dank!)

Het verhaal van de verwarming...

Toch wel fijn om centrale verwarming te hebben, denk je dan... Als het dan na een heerlijk, warme zomer kouder gaat worden, dan doen we gewoon de verwarming aan. In theorie klinkt dit heel leuk, maar in praktijk gaat het niet helemaal op...

Wat is het probleem: De verwarming is gecentraliseerd voor heel het appartementencomplex waar ik woon en ik kan dus niet zelf beslissen wanneer de verwarming aan te doen en wanneer niet. Het zijn bepaalde uren van de dag dat de verwarming aan is in de winter. Nou ja, dat moet dan maar, veel keus heb ik niet.

Vorig jaar heb ik dus gewoon gewacht tot de verwarming aan werd gedaan een keertje ergens rond half oktober. Ondertussen zat ik al dagenlang met een dekentje achter de computer en als ik het té koud kreeg, dan nam ik een douche om weer op te warmen. Beetje belachelijk als je thuis bent natuurlijk, maar ja het was 17 graden binnen overdag. Toen ik dit vervolgens tegen de beheerder zei, vroeg hij waarom ik niet eerder aangegeven had dat het zo koud was binnen, dan had hij eerder de cv aangedaan.

Met dat idee in mijn hoofd begon ook dit jaar de maand oktober. Het was nog heerlijk weer, dus niemand die verwarming nodig had. Echter, sinds vorige week zijn de meer herfstachtige temperaturen gearriveerd. Overdag in de zon kan het misschien dan nog wel lekker zijn, maar de zon is niet meer sterk genoeg om mijn appartement op te warmen. Gevolg: 16 graden binnen. Als je dan achter je computer zit, wordt het op een gegeven moment toch wel heel erg koud hoor. Ik wilde niet ongeduldig zijn, dus ik heb een paar dagen gewacht met de verwachting dat de verwarming wel gauw aangedaan zou worden. Tot op heden nog niks, dus dan maar de beheerder bellen. Ik heb hem het hele verhaal voorgelegd. Zijn reactie was: "Maar we willen graag energie besparen, dus ik moet even aan de andere bewoners vragen of zij de verwarming ook al aan zouden willen." Pardon? Ik snap dat we energie willen besparen (en om de kosten zou ik graag de verwarming uit willen laten), maar ik werk veel thuis en dan is 16 graden te WEINIG. Komende dagen wordt het buiten kouder, dus binnen oooooooook.

Dus, dan maar met een dekentje op achter de computer, ieder half uur een hete kop thee en hopen op betere tijden... :-)

En wat kunnen wìj doen?

In de titel van deze blog wordt een vraag gesteld die ik mezelf vele malen gesteld heb in de afgelopen maanden: "Wat kunnen wìj doen?" Ongetwijfeld heb je op het nieuws gezien hoe duizenden mensen uit Tunesië en Libië naar Italië kwamen op zoek naar een veilige plek om te wonen. Op de vlucht voor onlusten en bedreigingen... Wat zou ik doen als ik in hun situatie zat? Waarschijnlijk ook in uiterste wanhoop een bootje nemen en maar hopen dat je in het land waar je aankomt binnengelaten wordt...

De vluchtelingen kwamen in het zuiden van Italië aan, maar zijn in de afgelopen maanden naar verschillende plekken in Italië gebracht. Ook hier iets ten zuiden van Rovereto hebben we een groep. En die mensen zitten daar maar te zitten. Ze spreken de taal niet, hebben geen werk, etc. Ik zie ze op straat lopen en vaak spreken ze me aan. Ze willen werk, ze willen geld, ze willen hun leven weer opbouwen... Maar het zijn er zoveel... Hoe vaak gebeurt het dat we, niet wetend waar te beginnen, maar niks doen...

En dan komt er in de kerk een jonge man binnen, genaamd P. Ook hij heeft samen met zijn vrouw moeten vluchten uit Libië. Een paar maanden geleden is hun huis gebombardeerd waarbij hun 5-jarige zoontje is omgekomen. Zijn vrouw is nu zes maanden zwanger. Als hij zijn verhaal vertelt, krijg ik echt kippenvel. Plotseling krijgt die hele grote, naamloze groep vluchtelingen een gezicht. Het komt dichterbij.

En weer stel ik mij de vraag: Wat kunnen wìj doen? Nee, we kunnen niet voor al die mensen zorgen, maar we zullen doen wat we kunnen en dat is op dit moment heel praktisch door P. en zijn vrouw bij te staan. Hoe lang ze hier zullen blijven? Dat weten we niet en dat weten ze zelf ook niet, maar we willen ons best doen om hen bij te staan waar we kunnen. Dàt kunnen wij doen! Prijs de Heer!

Onze zaal!

Augustus stond in het kader van: "Werken aan de zaal." En in september was het dan zover: We konden dienst gaan houden in onze eigen zaal! Wat een vreugde, wat een zegen! Al jaren wordt er gewerkt om het Evangelie in Rovereto te verspreiden. En dit is echt een enorme stap. We zijn de Heer echt enorm dankbaar! Hij voorzag op het Zijn tijd en dat was uiteraard het juiste moment :-) Dit hebben we nog weer extra gezien, toen de aanvraag om de zaal die we tot nu toe gebruikten voor onze diensten (van de gemeente Rovereto) niet werd gehonoreerd. Hieronder een foto-impressie van de zaal in de afgelopen weken.

Helemaal aan het begin. Er moest flink geklust worden.

Sommige muurtjes eruit, anderen erin...

Maar langzamerhand kreeg het vorm. Dit is de kerkzaal.

De "ontvangst" met een gangetje naar een kamer voor de zondagsschool , de bijkeuken en badkamer.

Met dank aan de broeders die zich ingezet hebben om alles "kerk klaar" te maken: Renzo, Victor, Angelo, Massimo en Artur.

Op 18/09/2011 was de eerste dienst in de zaal die toen helemaal klaar was!

Op de ruit staat duidelijk wie we zijn :-)

Op 25/09/2911 met als speciale gast Hans Kuijpers, directeur van ECM-Nederland.

Weer thuis!

Op 8 september vertrok mijn vliegtuig in de gietende regen vanaf Schiphol. Anderhalf uur later stapte ik op Verona weer uit bij stralende zon en 28 graden! Dat is toch een mooie thuiskomer! Na een busritje en nog een uur in de trein was ik dan in Rovereto. Ik was zelf eigenlijk verbaasd van mijn enthousiasme toen ik op het station stond; het was gewoon echt weer THUIS! Binnengekomen verdween de vreugde even, want mijn hele logeerkamer stond blank. De radiator lekt en het vloerkleed wat daar ligt, was zo ontzettend doorweekt, dat het water eruit stroomde toen ik het probeerde op te pakken. In plaats van lekker te kunnen relaxen bij thuiskomst, heb ik dus een hele tijd staan dweilen :-S Eerst baalde ik ervan dat het vloerkleed zo drijfnat was en dat ik het misschien moet weggooien, maar later was ik toch ook wel weer opgelucht, want als dat kleed daar niet had gelegen om al het water te absorberen, dan was het water heel wat verder gegaan...! Inmiddels is de vloer in de kamer weer droog en staat er een bak onder de verwarming, want hij blijft maar water verliezen. Direct dus de eigenaar gebeld om het probleem te melden. Later belde hij terug of het echt dringend is of dat het wel tot maandag kan wachten... Hmmm, wat denk je zelf... Ieder half uur moet ik de bak leeg gaan gooien, anders loopt hij over. Nog wachten tot maandag? Lijkt me niet... Nou ja, ik ben al blij dat het in de zomer gebeurt en niet in de winter :-)

ECM - StepRace 2011

Doe mee met de Sponsor Step Race!
Voor mijn fonds zal Rob Geerts gaan steppen! Wil je Rob sponsoren of wil jij ook meesteppen om een nòg groter bedrag binnen te halen? GEWELDIG! Kijk op de website voor meer informatie!