vrijdag 23 april 2010

"Ingeast..."

En ja, daar zaten wij van het Italieteam ook... Vrijdagavond laat een smsje dat onze Ryanairvlucht was gecancelled wegens de as vanuit IJsland. Vervolgens hoorden we dat Ryanair gewoon alle vluchten gecancelled heeft, dus hebben we snel een andere vlucht van Valencia naar Milaan geboekt met een andere maatschappij. Toen we zaterdag op het vliegveld kwamen om 8:30 leek er niks aan de hand. Ja, alle vluchten richting noorden waren geannuleerd, maar naar Italie niet. Boften wij even! Ingecheckt, ticket in de hand, nu kan er toch niks meer mis gaan? 11:30 door de controle. Geen problemen. 11:55 tijd om te boarden. Hm, er gebeurt nog niks... 12:05 VLUCHT GEANNULEERD... Ja, daar sta je dan... Urenlang in rijen gestaan, lang gewacht... Het werd duidelijk dat we met een vliegtuig niet thuis zouden komen... Inmiddels had zich een groep Italianen gevormd die naar Milaan moest en uiteindelijk hebben we met 30 mensen een bus kunnen huren... Uiteindelijk vertrokken we om 17:30. Na een lange lange nacht kwamen we om 15:00 in Milaan aan. Toen moest ik nog 1 1/2 uur met de auto. Rond 17:00 was ik eindelijk thuis. Wat een reis. Maar gelukkig was ik thuis. Andere teams hebben nog dagen in Spanje gezeten, omdat het gewoon onmogelijk was om thuis te geraken. De laatste teams zijn donderdagavond thuisgekomen! Maar we zijn allemaal weer thuis. Prijs de Heer!

vrijdag 9 april 2010

Bijbelstudie in het Engels!

Gebeurt jou dat nou ook wel eens, dat je net hebt besloten om een bepaalde activiteit te laten rusten, omdat de middelen die er waren er niet meer zijn, dat deuren gesloten worden, en dat zich dan "nieuwe deuren" aandienen? :-)

Zo is het mij vergaan bij de organisatie van de Bijbelstudie in het Engels voor internationale studenten in Trento. Ik kende verschillende Christelijke studenten en zij waren wel heel enthousiast over het idee een Engelse Bijbelstudie te hebben aangezien ze geen Italiaans spreken, maar deze studenten zijn inmiddels vertrokken over vertrekken heel binnenkort... Het idee was om in september te gaan flyeren e.d., omdat we nu vlak voor de vakantie zitten (eind mei/begin juni). Het leek voor nu een gesloten deur, maar... Afgelopen zondag was er een Amerikaanse studente in  onze kerk hier die heeft aangegeven het wel heel fijn te vinden om Bijbelstudie in het Engels te gaan doen! Later deze maand hoop ik met haar (en wie weet met wie nog meer :-) dus de Internationale groep te beginnen. Ik vind het echt super!

vrijdag 2 april 2010

Boekentafel

En daar stonden we weer met onze boekentafel. Denk je dat het lente wordt... Is ook wel zo, maar dan moet je niet op het tochtigste hoekje van Rovereto staan waar tussen 8:00 en 13:00 een kwartiertje zon langskomt... Toch wel bikkelen... In februari had ik nog heet water voor thee meegenomen, maar nu niet, want het was tenslotte lekker in het zonnetje... Kouououououououd!

Met Massimo bij de boekentafel. Normaal ligt er een tafelkleed op de tafels, maar helaas waren we die deze keer vergeten...

De Trentinese (Trentinose, Trentiniaanse???) cultuur is afwachtend. Als men je niet kent, zullen ze niet zo gauw een praatje maken. Door geregeld met de boekentafel onze gezichten te laten zien, worden we herkend en lijken de mensen iets toeschietelijker te zijn. Men begint zelfs al te groeten :-) Klinkt misschien als een banaliteit, maar de reactie van een oudere dame geeft wel aan hoe vreemd dat is: Ik groette haar vriendelijk toen ze langs liep. Ze kijkt me aan, komt naar me toe en vraagt: "Maar kennen wij elkaar?" Het was zo ongewoon voor haar dat iemand die ze niet kent, haar groet!

We hadden op de boekentafel wat "Paasartikelen" liggen die iemand uit de kerk gemaakt had en die artikelen trokken mensen aan. Er was een mevrouw die helemaal weg was van een van de hebbedingetjes. Toen ze zich vervolgens realiseerde dat de boekentafel van een "niet-Katholieke kerk" uitgaat, wist ze niet hoe snel ze weg moest komen. We merken vaak dat er zulke reacties ontstaan als men hoort dat we een Evangelische kerk zijn. Er heerst een zekere vorm van angst voor het onbekende. Daarom proberen we er zoveel mogelijk gewoon "te zijn" en te laten zien dat wij gewone mensen zijn die van de Here Jezus houden.

Zo blijft het in Trentino steeds zoeken naar de juiste manier om mensen te benaderen. Het is moeilijk om de mensen duidelijk te maken, dat ook de Evangelische kerken Christelijke kerken zijn. Het gaat om Christus alleen, Hij is Heer! Als we Hem oprecht zoeken, dan maakt dat niet uit binnen welke kerkmuren we dat doen! Hij zal ons leiden!

zaterdag 27 maart 2010

Nederlands of Italiaans rijbewijs...?

Al een tijdje ben ik aan het proberen om erachter te komen of ik nou wel of niet mijn Nederlandse rijbewijs om moet wisselen voor het Italiaanse. Zoveel mensen, zoveel gedachten, maar uiteindelijk hebben ze me verteld dat er 2 mogelijkheden zijn:
1) ik houd mijn Nederlandse rijbewijs, maar er komt een Italiaanse stempel o.i.d. in om het "weer geldig" te maken.
2) ik ruil binnen een bepaalde tijd mijn Nederlandse rijbewijs om voor een Italiaanse.
Die 2e optie leek me heel plausibel en de eerste leek me een beetje raar. Maar eens in Nederland bij de RDW nagevraagd wat men in Nederland van die optie vindt. Het antwoord was heel kort eigenlijk: Op die manier zou mijn rijbewijs niet meer geldig zijn in Nederland. Handig ja, dat ze zulke opties aanbieden en er vervolgens niet bijzeggen dat er dan wel wat beperkingen zijn... (want dan zou mijn rijbewijs dus echt alleen maar in Italie geldig zijn!!! Foutje, bedankt...). Dan maar omwisselen. Maar dat gaat natuurlijk ook zomaar niet. Daarvoor moet eerst nog weer een medische keuring uitgevoerd worden, een hele stapel papieren ingevuld, een Italiaanse identiteitskaart aanvragen, omdat de Nederlandse pas daar niet voldoende voor is, etc. Gelukkig ben ik lang genoeg in Italie inmiddels om me daar niet meer druk om te maken. Uiteindelijk komt het altijd wel goed op een of andere manier :-)

dinsdag 16 maart 2010

De belastingdienst

Een van de grote vragen als je in het buitenland gaat wonen is: Moet ik belasting betalen en zo ja, waar? Als je een officieel werkcontract o.i.d. hebt, is de eerste vraag al gauw beantwoord, want dan moet je uiteraard belasting betalen. Anders is het met ons zendelingen die niet officieel onder contract staan... Maar de belastingdienst zal toch wel weten hoe dat in elkaar zit...?

Eerst maar eens met de Nederlandse belastingdienst gebeld. Na mijn verhaal aangehoord te hebben, zeiden zij wat ik ook al vermoedde, namelijk dat ik in ieder geval in Nederland geen belasting hoef te betalen, omdat ik geen Nederlands adres heb en niet voor een Nederlands bedrijf werk. Een telefoontje loste dus een deel van het probleem op.

Maar ja, dan bleef er nog wel het punt "Italie". Eens wat rondgevraagd en vaak kreeg ik de reactie dat ik het maar gewoon moest laten rusten, omdat er in Italie tenslotte heel veel mensen zijn die geen belasting betalen en dat wel zouden moeten. Dat is voor mij geen reden om het niet te doen als het wel zou moeten, want ik wil graag de dingen op legale manier doen. Goed, ik zit er uiteraard niet op te wachten om belasting te moeten betalen, maar als ik belastingplichtig ben, wil ik aan die plicht voldoen.

Dan maar eens een bezoekje brengen aan de Italiaanse belastingdienst (of in ieder geval iets wat daarop lijkt). Wachttijd was tamelijk lang, want voor de verandering werd er weer eens gestaakt. Maar goed, geduld is een schone zaak en zodoende heb ik uiteindelijk iemand te pakken gekregen die mij, naar ik hoopte, uitsluitsel zou kunnen geven. Ik heb mijn verhaal gedaan en keek de belastingdienstpersoon vol verwachting aan... Haar antwoord was: "Ik heb echt geen idee." Hé, dat was onverwacht! Zij dénkt overigens dat ik niet hoef te betalen, omdat mijn werk onder vrijwilligerswerk zou vallen of misschien in dezelfde categorie als van de priesters (hahaha :-), maar zeker was ze dus echt niet. Haar verdere reactie was: "Maar voor ze erachter komen dat je belasting zou moeten betalen, ben je ook alweer een paar jaar verder." Ja, dat kan wel zo wezen, maar ik wil niet een dikke belastingaanslag krijgen over een paar jaar... "Ach," zei ze, "zolang Berlusconi er is, zal dat niet zo'n vaart lopen."

Nou ja, eind van het liedje is, dat ik nu het provinciebestuur moet schrijven om de situatie uit te leggen en te vragen of ik uiteindelijk moet betalen of niet. We halen nog maar eens een keer diep adem en gaan dan verder met deze bureaucratische zoektocht. Iemand zal het antwoord toch wel weten? :-)

donderdag 11 maart 2010

Mijn auto!

Zoals al eerder geschreven, is het uiteindelijk helemaal goedgekomen met het aanvragen van Italiaanse nummerborden e.d. Ik kan het niet laten om toch even foto's neer te zetten :-)

Nou, dit is 'm dus! Wel even wennen aan die witte nummerborden!


Om aan te tonen dat het toch echt om de auto van opa gaat ook een foto van de achterkant. Stickers van Limburg :-)

dinsdag 9 maart 2010

Aan de lange kant :-)

Vaak worden er opmerkingen gemaakt over mijn lengte en ik moet toegeven dat ten opzichte van veel Italianen ik ook wel wat aan de lange kant ben. Nu kwamen laatst mijn ouders een weekje op visite hier. Nou, we werden gewoon nagekeken! :-) (ik ben dan namelijk plotseling de kleinste!)


Mijn vader met een van de oudsten van de kerk.

. 
Dan maar een beetje bukken :-)