Denk je éven een vergunninkje aan te vragen...

Van 9 - 20 juli komt hier een team van OM. Hartstikke gaaf natuurlijk en we zijn hard bezig met voorbereidingen. Nou ja, het gaat om de Italiaanse manier, dus eigenlijk weten we nog maar heel weinig van wat het team echt zal komen doen. Daarom was het wachten geblazen voor de aanvraag van vergunningen, want op de aanvraag moet precies staan wat er gedaan zal worden.

En ja, eindelijk kwam er bericht (en dat is maar goed ook, want vergunningen moeten uiterlijk twee weken van tevoren aangevraagd worden en laat het nou zo zijn, dat we over twee weken beginnen...). Ze zullen vooral activiteiten voor kinderen doen, poppenkast en clown enzo. Ik dus vanochtend direct naar het kantoor waar we ook voor de boekentafel altijd de vergunning aanvragen. Aanvraag, twee belastingzegels van 14,62 en dan denk je dat het voor elkaar is... Nee, nee... Poppenkast is een voorstelling, dus dan moet je ook toestemming vragen aan de Provinciale Administratieve Politie. Die dus maar eens even gebeld. Zij willen drie formulieren (met de bijbehorende belastingzegels uiteraard) en wel zo snel mogelijk. Allemaal leuk en aardig, maar dat kantoor zit in Trento... (30 km enkele reis...). Oké, doen we. En dan hopen dat je dàn alles voor elkaar hebt. Nee, nee, als ze muziek gebruiken, ook al is het maar heel zachtjes op de achtergrond, moet je nog een formulier invullen (ja, inderdaad weer met wat van die zegels) om ook daar weer toestemming voor te vragen en om het gemakkelijk te maken, moet dat formulier weer naar een ander kantoor...

Lieve mensen, we willen alleen maar een poppenkastvoorstelling geven en wat leuks doen voor de kinderen. Moet dat dan echt op drie verschillende kantoren, in twee verschillende steden met 12 van die zegels van 14,62? Zo wordt het aanvragen van vergunningen een dagtaak... Kunnen we dat niet wat efficiënter organiseren? :-)

Van dokter A tot H (vervolg)

En nee, het verhaal was nog niet uit... Maandag dus weer naar dokter A gebeld, maar die nam niet op en dus maar dokter E gebeld. Die was even druk en een paar uur later moest ik dus weer terugbellen. Weer gebeld naar dokter E. Hij raadde me aan om toch eerst maar naar dokter F te gaan, omdat hij de baas is van die bepaalde afdeling in zowel Rovereto als Trento en dus waarschijnlijk goed zou kunnen overzien wie het meest geschikt zou zijn om het probleem op te lossen. Afsprakenbureau gebeld, maar op een afspraak met dokter F zou ik twee maanden moeten wachten. Dan is de periode aangebroken dat ik in Nederland ben, dus dat is niet handig. Wederom dokter E gebeld met de vraag of het dan wat uitmaakt met wie ik een afspraak maak. Hij zei nog wel iemand van die afdeling te kennen en zou even informeren. 's Middags zou hij me dan terugbellen. En dat heeft hij ook netjes gedaan (was dus de 4e keer dat we elkaar spraken die dag :-S) en gaf me de tip dan een afspraak te maken met dokter D. Weer het afsprakenbureau gebeld om dus een afspraak met dokter D te plannen. Om een of andere reden kan ik echter geen afspraak met hem maken, omdat ik geen deel uitmaak van het Italiaanse systeem (en hij doet geen afspraken in "vrije beroepsuitoefening", wat dat ook maar moge betekenen...). Uiteindelijk kom ik dus bij dokter H. Nu maar hopen dat hij net zo sympathiek is als dokter A, B, E en G (de andere letters heb ik nog niet ontmoet :-)

En uiteraard heb ik dokter A gebeld om hem even het hele verhaal te vertellen :-)

Alle gekheid terzijde, a.s. maandag heb ik dus een afspraak om te evalueren wat er gedaan zou kunnen worden aan de lelijke littekens die ik aan de operaties heb overgehouden. Een van de twee littekens zou behandeld mogen worden, volgens de cardioloog is het beter om nog een paar maanden te wachten met het litteken van de ICD.

Van dokter A tot G

Dokter A zegt op vrijdag aan de telefoon: "Ik bel u maandag of dinsdag terug. Als ik u niet bel, belt u mij woensdag." Maandag en dinsdag geen telefoontje, dus op woensdag bel ik. Geen gehoor. Nog maar een keer proberen. Weer niks... Dan de secretaresse maar bellen. "Nee, dokter A is er vandaag niet." Zucht...

Donderdagochtend dus maar weer geprobeerd. Wéér geen gehoor. Maar de aanhouder wint en een half uur later krijg ik hem te pakken. Hij heeft inmiddels met dokter B en dokter C overlegd, maar is er nog niet helemaal uit, dus het vriendelijke verzoek of ik 's avonds nog weer terug wil bellen.

Donderdagavond dus weer gebeld. Helaas heeft hij dokter D niet te pakken kunnen krijgen en hij (dokter A dus) gaat de volgende ochtend op vakantie, maar hij zal aan dokter E zeggen dat hij het even verder moet regelen en dan zal dokter E mij op vrijdag terugbellen.

Vrijdag... Geen telefoon van dokter E.

Maandag... Even afgewacht en toen zelf de telefoon maar gepakt om te proberen via de secretaresse dokter E te pakken te krijgen. De secretaresse laat me vervolgens weten dat dokter A niet voldoende informatie heeft achtergelaten voor dokter E en dokter E dus niet wist wat hij ermee aan moest. Maar ik kon dokter E wel even direct bellen om te overleggen.

Dus met dokter E gebeld. Hij was wel bereid om weer achter dokter B, C en D aan te gaan. Hij kon ook dokter A wel even bellen (maar die arme man is op vakantie...). Dus... Ik kan een week wachten of dokter E vragen om dus dezelfde informatie die dokter A al achterhaald had, nog eens te gaan achterhalen... Aangezien ik me een beetje bezwaard voelde, heb ik maar gezegd dat ik zou wachten tot dokter A weer terug is van vakantie.

Dinsdagochtend belt dokter E me weer (eigen initiatief :-) dat hij met dokter A, B en C gesproken heeft en dat hun mening toch is dat ik misschien eerst maar contact moet leggen met dokter F in plaats van direct naar dokter D te gaan. Dokter E zei dat hij vanaf woensdag een aantal dagen weg was, dus ik mocht kiezen om het dus zelf te gaan regelen (en dan zou dokter G me daar vast bij kunnen helpen) of gewoon tot volgende week maandag te wachten.

Om alle zaken maar niet nog gecompliceerder te maken, wacht ik dus gewoon tot volgende week maandag als zowel dokter A als dokter E gewoon aan het werk zijn, dan komen we er misschien wel uit...

Ik voel me wel vereerd dat zoveel doktoren (van A-G :-) bereid zijn om me te helpen! Maar het wordt wel gecompliceerd. Maandag bel ik dus gewoon heel relaxt met dokter A en die vertelt me dan wel naar welke letter van het alfabet ik moet! :-)

Heb je niks begrepen van dit verhaal? Dan ben je in goed gezelschap. Af en toe raak ik de draad ook volledig kwijt. Is maar goed dat ik zoveel doktoren ken! ;-)

Italiaanse namen, hoe verzinnen ze ze...

Van de week zat ik in de auto een aardig radiostationnetje te zoeken, toen ik "Radio Maria" tegenkwam. De hele dag door Ave Maria's, rozenkransen, etc. Zoals de naam al zegt, hoofdzakelijk gericht op Maria. Ik zat een beetje te reflecteren over de prominente plaats die Maria over het algemeen in Italie inneemt. Dat is ook terug te vinden in de namen die ouders hun kinderen meegeven (als je een naam zoekt voor je toekomstige kind, doe er je voordeel mee ;-). Zo zijn er vrouwen die "Onbevlekt" (Immacolata) heten, "Gekroonde" (Incoronata), "Verlicht" (Illuminata), "Gelukkige" (Fortunata) of, en dat vind ikzelf de mooiste, "Rosaria" (Rozenkrans; stel je voor dat je in Nederland een kind Rozenkrans noemt :-) En als je een jongensnaam zoekt verander je gewoon de uitgangs-a op een o!

Andere opvallende namen zijn: "Heilige" (Santa), "Bevrijd" (Liberato), "Kerst" (Natale), "Gezegende" (Benedetta), "Redder" (Salvatore), "Geeerde" (Onorato), "Pasen" (Pasqua) en mijn favoriet in deze categorie is dan: "Gekruisigde" (Crocifisso).

Inmiddels begin ik een beetje aan die namen te wennen, maar eerst moest ik er ook eigenlijk wel om lachen. Maar gewoon niet teveel bij nadenken :-)

Historische momenten...!

Op zondag 3 april was het dan zover. 11 leden van de Evangelische Gemeente van Trento (+ 9 kinderen) werden uitgezegend tijdens de kerkdienst in Trento om de Evangelische Gemeente van Rovereto te gaan dienen. Een aantal van deze 11 was ook al betrokken tijdens de eerste jaren van de gemeente van Trento in de jaren '80 en er werden dan ook wel wat tranen weggepinkt uit aan de ene kant verdriet om de gemeente van Trento te verlaten, maar aan de andere kant ook vreugde om deel te mogen uitmaken van het nieuwe avontuur in Rovereto!

Een ander belangrijk moment was zondag 10 april. Tijdens de eerste officiele ledenvergadering van de Evangelische Gemeente van Rovereto hebben we de statuten getekend, zodat op maandag 11 april de Evangelische Gemeente van Rovereto officieel kon worden door de registratie van de statuten! Prijs de Heer!

We zijn nu dus officieel. We hebben een eigen raad bestaande uit 5 leden en zijn wat dat betreft dus niet meer afhankelijk van Trento. Wel wordt er zoveel mogelijk geprobeerd om activiteiten met de twee gemeenten (Trento en Rovereto) samen te doen, zodat we elkaar tot een hand en een voet kunnen zijn.

Voor alsnog gaan we door hier in Rovereto met twee diensten per maand op de zondagmiddag, maar vanaf september of oktober zullen we iedere zondag een dienst houden! We zien ernaar uit wat God hier in Rovereto gaat doen en we zijn ervan overtuigd dat God velen zal roepen. Wanneer? Dat weten we niet, maar we stellen ons vertrouwen op Hem en willen trouw zijn aan Zijn roeping voor ons leven!

Bezoek uit Nederland

In het laatste weekend van februari is Hans Kuijpers, directeur van ECM-Nederland, op bezoek gekomen hier in Trentino. Het was goed om tijd te hebben om te praten over de voortgang van het project hier en mijn rol hierin. Ook heeft Hans zowel de kerk van Trento als van Rovereto leren kennen. In Rovereto heeft hij gepreekt in het Nederlands. Voor het eerst in mijn leven heb ik officieel een preek vertaald. Wel spannend, maar een grote uitdaging en leuk om te doen. Het ging ook wel goed totdat Hans begon over "bungy jumpende, deltavliegende, parachuutspringende avonturiers". Daar moest ik toch wel heel even over nadenken :-) Op zich viel het verder wel mee, want 's ochtends waren we dus in Trento in de kerk geweest waar ik voor Hans synchroon een preek over Leviticus 11 uit het Italiaans in het Nederlands heb vertaald. Dat was toch wel even andere koek :-)

Nog meer bureaucratie

Om het hele gebeuren van de afgelopen maanden moest ik dus een nieuw rijbewijs aanvragen. Veel kantoren van binnen gezien, veel documenten verzameld en veel geld moeten betalen en uiteindelijk dacht ik dat ik alles op orde had. Er kòn gewoon niks meer misgaan. Dacht ik... Ik had mooie nieuwe pasfoto's laten maken, helemaal geschikt voor mijn rijbewijs. Dacht ik... Kom ik vanmiddag weer in het soort van RDW-kantoor, wordt mij gemeld dat de foto's niet geaccepteerd worden, omdat ik mijn bril op heb... Pardon? Ik draag altijd een bril. Dat kan dan wel zo zijn, maar om te rijden is het wegens de geringe afwijking van mijn ogen voor mij niet verplicht om een bril te dragen. Dat betekent dat het verplicht is om een foto te hebben zonder bril... Ik kon mijn oren niet geloven. Dat konden ze toch niet serieus menen? Maar jawel, ze waren wel serieus (nou ja, zij maken de regels niet en konden er dus ook niks aan doen). Vervolgens ben ik heel hard begonnen te lachen, want dit was voor mij weer een super absurd geval :-)

Dus weer terug naar de fotograaf waar ik vorige week ook al twee keer was geweest, omdat het de ene dag niet helemaal lukte met de foto's. Positief punt is dat de fotograaf mijn buurman is en die contactmomenten zijn natuurlijk altijd goed. Hij kon ook zijn oren niet geloven en had dit ook nog nooit eerder gehoord. Maar goed, nieuwe foto's gemaakt (ik herken mezelf niet zonder bril ;-) en uit medeleven hebben ze me korting gegeven. Dat was toch wel aardig! Direct weer teruggegaan met de foto's naar de RDW en het lijkt erop dat het nu wel goedkomt. Over een dag of 15 zou mijn rijbewijs er moeten zijn. "Zou moeten zijn". Eerst zien... Ze vinden vast wel weer iets om me nog weer naar een ander kantoortje te sturen :-)